Wat betekent het om arts te zijn en tegelijk mens te blijven? In een vak waarin deskundigheid, beschikbaarheid en toewijding vanzelfsprekend zijn, raakt de vraag wie je zelf bent gemakkelijk op de achtergrond. Hoe zorg je ervoor dat je jezelf niet verliest in een beroep waarin je voortdurend op de ander gericht bent?