Een gebroken heup is voor veel ouderen een levensbedreigende aandoening. De gemiddelde leeftijd van deze patiënten is 84 jaar, en ruim 20% van hen heeft een vorm van dementie. Alarmerend genoeg overlijdt 1 op de 8 patiënten binnen een maand na de operatie, en 1 op de 3 binnen een jaar. Oorspronkelijk was het in Nederland gebruikelijk om oudere patiënten met een gebroken heup te opereren, voornamelijk voor pijnstilling. Recent bewijs suggereert echter dat een operatie niet altijd de beste optie is voor deze kwetsbare groep. Voor sommige patiënten kan adequate palliatieve zorg een betere uitkomst bieden dan een operatie. Een chirurgische ingreep is voor de patiënt een aanzienlijke belasting, terwijl de resultaten vaak niet bevredigend zijn. Het is daarom cruciaal om de wensen en het perspectief van de patiënt centraal te stellen. Henk Jan Schuijt benadrukt onder andere dat een gebroken heup eerder een symptoom is van onderliggende kwetsbaarheid dan de oorzaak. Een operatie behandelt het symptoom (de breuk) zonder de onderliggende problemen aan te pakken. Er is behoefte aan een cultuuromslag waarbij de focus verschuift van het behandelen van de aandoening, naar een gezamenlijk behandeldoel tussen patiënt en arts.